Sabine smit

Ik herinner het me als de dag van gisteren. In Schotland zaten ome Wim en ik aan de rand van het Loch Ness op een grote steen en keken uit over dit enorme mysterieuze meer.

Ik was nog klein en zat dicht tegen mijn oom aan want hij had me net verteld dat er misschien een monster in dit meer leefde. Ik zat aan de linkerkant tegen hem aan genesteld want aan de rechterkant droeg hij een kastje en kwamen er allerlei slangetjes uit zijn lijf. Ome Wim was ziek, hij had kanker, inmiddels op veel plekken. Chemo na chemo onderging hij en ik hielp hem met “vieze” drankjes drinken voor zijn afweersysteem.
Ome Wim en ik waren beste vriendjes, een enorme sterke band alsof hij mijn grote broer was.
Op een dag vertelde hij me dat hij de strijd op ging geven, dit is geen kwaliteit van leven meer lieve Sabine. Ik heb heel veel pijn en voel me alleen maar ziek. Ondanks dat ik nog klein was begreep ik goed dat mijn beste vriendje er straks niet meer zou zijn.
Samen met team Flink loop ik dit jaar de Roparun. Voor 1000% zal ik mijn gezonde benen inzetten voor mensen met kanker in de hoop de kwaliteit van het leven met deze verschrikkelijke ziekte te verbeteren.
In mijn gedachten neem ik ome Wim mee langs onze route en maakt ook hij deel uit van team Flink.

 

Priscilla Driessen

In 2018 heb ik als loper meegedaan vanuit Hamburg met dit leuke en mooie team. Ik heb toen geroepen dat ik graag nog een keer dit wilde gaan doen. 
Doordat ik net klaar was met mijn opleiding en mijn draai moest vinden in de onregelmatige diensten heb ik het jaar daarna ervan afgezien, maar altijd in mijn hoofd dit nog eens te willen doen. En dat wordt dan dit jaar! Ik ben zelf fit en gezond en vind het daarom mooi dat ik iets kan doen voor de mensen die dat niet zijn en/of kunnen.